Gmina Zbąszynek położona jest w środkowo - wschodniej części województwa lubuskiego w powiecie świebodzińskim, na ważnym szlaku kolejowym i drogowym Warszawa – Berlin. Miasto Zbąszynek powstało w okresie międzywojennym, ale dzieje niektórych miejscowości gminy sięgają XII wieku. W przeszłości ziemie te leżały na pograniczu dawnej Rzeczypospolitej. Decyzją władz powiatu międzyrzeckiego z dnia 15 lutego 1924 roku, zostało wydane pozwolenie lokalizacyjne na budowę kolonii pierwszych mieszkań dzisiejszego miasta. Zbąszynek jest więc miastem bardzo młodym, prawdopodobnie najmłodszym w środkowej Europie. Miasto założone przez Niemców jako placówka celno – kolejowa na pograniczu niemiecko – polskim otrzymało nazwę „Neu Bentschen” i funkcjonowało jako duży węzeł kolejowy na linii Warszawa-Berlin oraz Gubin-Międzyrzecz. Po zakończeniu II wojny światowej, miasto nosiło nazwę „Nowy Zbąszyń”. Jesienią 1945 roku powstał Zarząd Miejski, a pierwszym burmistrzem został Tomasz Winklarz. Dobrze zorganizowana infrastruktura kolejowa, pozwoliła po wojnie przodować węzłowi kolejowemu Zbąszynka w obsłudze kolejowej zachodnich ziem polskich. Dnia 5 grudnia 1972 roku utworzono Gminę Zbąszynek. Zbąszynek, z dużą stacją obsługującą transport osobowy i towarowy, w latach świetności kolei zatrudniał ok. 5 tys. osób z najbliższej okolicy oraz sąsiednich gmin, przez co zyskał miano „miasta kolejarzy”. Tak było do początku lat 90-tych, kiedy to znaczenie transportu kolejowego zaczęło maleć. Wtedy zaczęto poszukiwać nowych możliwości rozwoju gminy. Dzięki atrakcyjnej lokalizacji i staraniom władz pozyskano strategicznego inwestora - producenta mebli i licznych jego kooperantów. Dziś Zbąszynek to centrum przemysłu drzewnego, które dynamicznie się rozwija.